<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<xml>
 <records>
  <record>
   <ref-type name="Journal Article">17</ref-type>
   <contributors>
    <authors>
     <author>Цырыбка В. Б.</author>
     <author>Лагачоў І. А.</author>
     <author>Падаляк А. Г.</author>
     <author>Усцінава Г. М.</author>
    </authors>
   </contributors>
   <titles>
    <title>Уплыў дэфляцыйных працэсаў на пераразмеркаванне &lt;sup&gt;137&lt;/sup&gt;Cs на ворных землях</title>
   </titles>
   <dates>
    <year>2023</year>
    <pub-dates>
     <date>2024-01-17</date>
    </pub-dates>
   </dates>
   <journal>Почвоведение и агрохимия</journal>
   <abstract>   У артыкуле прыведзены дадзеныя па пераразмеркаванні 137Cs у выніку дэфляцыйных працэсаў. Устаноўлена, што ўздоўж натуральных і антрапагенных перашкод фарміруюцца зоны акумуляцыі дэфляцыйнага матэрыялу з павышаным утрыманнем у ім радыенукліду. На рыхласупясчаных глебах розніца ў шчыльнасці забруджвання паміж зонай пераносу і акумуляцыі дасягае 30,0 %, на пясчаных глебах – 45,0 %, на тарфяных і тарфяна-мінеральных – да 37,5 %, а на рэшткава-тарфяных і посттарфяных глебах 75,0 %. Зоны максімальнай акумуляцыі радыенуклідаў адпавядаюць паўднева-ўсходнім участкам палеў, што абумоўлена пераважнымі напрамкамі ветру. Пры гэтым варта адзначыць, што на арганагенных глебах ключавую ролю выконвае водны рэжым, бо яны маюць зоны перманентнага пераўвільгатнення, з паверхні якіх перанос глебавых часціц практычна не адбываецца.</abstract>
   <urls>
    <web-urls>
     <url>https://www.academjournals.by/publication/9947</url>
    </web-urls>
    <pdf-urls>
     <url>https://www.academjournals.by/files/9915</url>
    </pdf-urls>
   </urls>
  </record>
 </records>
</xml>
