<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<xml>
 <records>
  <record>
   <ref-type name="Journal Article">17</ref-type>
   <contributors>
    <authors>
     <author>Бакуновіч А. А.</author>
     <author>Ярашэнка Ю. У.</author>
     <author>Радута А. Ф.</author>
     <author>Конанаў Е. В.</author>
     <author>Буко В. У.</author>
     <author>Астроўскі А. А.</author>
    </authors>
   </contributors>
   <titles>
    <title>Эксперыментальная мадэль для ацэнкі гатоўнасці ранавай паверхні да прыняцця скурных трансплантатаў</title>
   </titles>
   <keywords>
    <keyword>кверцэтын</keyword>
    <keyword>нанакомплекс кверцэтын-2-гiдраксiпрапiл-β-цыкладэкстрын</keyword>
    <keyword>паўнаслойная скурная рана</keyword>
    <keyword>вушная ракавіна</keyword>
    <keyword>аўтатрансплантацыя</keyword>
    <keyword>кантракцыя раны</keyword>
   </keywords>
   <dates>
    <year>2021</year>
    <pub-dates>
     <date>2021-09-06</date>
    </pub-dates>
   </dates>
   <doi>10.29235/1814-6023-2021-18-3-340-350</doi>
   <journal>Известия Национальной  академии наук Беларуси. Серия медицинских наук</journal>
   <abstract>Мэтай даследавання, выкананага на 65 пацуках пароды Вістар, было распрацаваць новую мадэль, каб высветліць, у якой ступені кверцэтын і нанакомплекс кверцэтын-2-гідраксіпрапіл-β-цыкладэкстрын, нанесеныя на рану, уплываюць на прыжыўляльнасць скурных аўтатрансплантатаў. Трансплантаты атрымлівалі з вушных ракавін жывёл, а іх прыжыўляльнасць ацэньвалі па ступені інгібіравання кантракцыі раны. Паказана, што апошняя залежыць ад плошчы трансплантатаў і часу, праз які яны былі размешчаны на ранавай паверхні пасля яе стварэння. Выяўлена, што кверцэтын пагаршае, а кверцэтын-2-гiдраксiпрапiл-β-цыкладэкстрын не пагаршае здольнасць ранавай паверхні прымаць трансплантаты.</abstract>
   <urls>
    <web-urls>
     <url>https://www.academjournals.by/publication/14604</url>
    </web-urls>
    <pdf-urls>
     <url>https://www.academjournals.by/files/14566</url>
    </pdf-urls>
   </urls>
  </record>
 </records>
</xml>
